به گزارش اختصاصی حقیقت نیوز ؛ يکي از موضوعات مهم سياسي اين روزها، مشايي و حضور او در دولت است.

موضوعي که دشمنان مهندس مشایی برای ضربه زدن به دولت خدمتگذار آن را دستاویزی برای خود قرار داده اند.در کنار اين موضوع، سؤالي که به ذهن متبادر مي‌شود اين است که چرا مشايي؟ مگر مشايي داراي چه خصوصيت خارق‌العاده‌اي است که عده‌اي را به هراس انداخته است؟

چرا کساني که در خرداد 1388 به احمدي‌نژاد اعتماد و از او حمايت کرده‌اند و به او رأي داده‌اند در اين مورد خاص از رئيس جمهور سلب اعتماد کرده، به حمله سرسختانه  با مشايي پرداخته و براي تصميم رئيس جمهور احترامي قائل نيستند.

اين مخالفت‌ها نه تنها موجب دل‌سردي و تشکيک در حاميان دولت مي‌شود بلکه آب به آسياب دشمن ريختن است. البته اين نکته نافي دقت در رفتار و سنجيده‌تر گفتن مشايي نيست. ايشان هم بايد براساس « إتَّـقوُا مِن مَواضِعِ التُّـهَم » نسبت به شغل و جايگاهي که الان در آن حضور دارد حساس بوده و مراقبت بيشتري نمايد چرا در دوران فعلي حمله به مشايي و زير سؤال بردن او به نوعي با تضعيف دولت و رئيس جمهور همراه است.

بنده در مدتي که افتخار همکاري با مشايي را داشتم (پيش از سال 1384) وي را فردي اخلاق‌گرا، اهل تهجد و عبادت و مأنوس با قرآن يافتم.

تا جايي که بنده يافته‌ام ايشان از سواد ديني بالايي برخوردار است، انساني ولايت مدار و دوست‌دار اهل بيت.

در چند جلسه خصوصي که با ايشان داشته‌ام هرگاه که نامي از حضرت ولي عصر «ارواحنا له الفداء» بر زبان مي‌آورد اشک از چشمانش سرازير مي‌شد و با احترام خاص و ويژه‌اي از حضرت ياد مي‌کرد...

زماني که مسئوليت سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران را پذيرفت، سازمان را از حيث عملکرد متحول کرد. وضعيت کارکنان سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران در دوران مشايي از نظر رفاه و معيشت نسبت به حال حاضر خيلي بهتر بود و اين‌‌ها در کنار حجم فشرده فعاليت‌هاي سازمان بوده است.

هيچ کس نمي‌تواند منکر شود که بسياري از طرح‌ها و برنامه‌هايي که الان در اين سازمان عريض و طويل اجرا مي‌شود يادگار دوران رياست مشايي است.

کمک به هيئات مذهبي، اهداي کتاب به کتاب خانه‌هاي مدارس، اهداي لوازم ورزشي به مدارس، طنين‌انداز شدن نواي اذان در اماکن عمومي و ميادين شهر تهران، طرح تجليل از مؤذنين شهر تهران، حمايت از فعاليت‌هاي قرآني شهر تهران، تغيير رويکرد مراکز فرهنگي و فرهنگسراهاي شهر تهران مطابق با فرهنگ و اخلاق اسلامي، حمايت از سينما و هنر، طرح موضوعات کارآفريني و اشتغال زنان سرپرست خانوار و ...

از قديم گفته‌اند که « انسان‌ها در سفر بهتر شناخته مي‌شوند ». بسياري از کساني هم که در داخل و خارج از کشور با مشايي هم سفر بوده‌اند، وي را انساني مقيد و با تقوا توصيف کرده‌اند.

آيا اتهام به چنين فردي، قضاوت عجولانه درباره وي و تخريب چهره او، عملي اخلاقي، شرعي و خداپسندانه است؟

 آيا اگر مشايي را عامل و نفوذي بيگانه بخوانيم، توهين به دستگاه‌هاي اطلاعاتي، امنيتي و دولت جمهوري اسلامي نيست؟ و اگر نفوذ در جمهوري اسلامي و مناصب حساس دولتي به همين سادگي است پس واويلا...